De Nederlandse kopergravure 1900-1975

Rond 1430 maakten Zwitserse goudsmeden vermoedelijk de eerste diepdrukken, om hun graveerwerk te controleren. Kunstenaars als Durer, Schongauer en Mantegna maakten de kopergravure tot zelfstandig kunstwerk. In de 19de eeuw stond de graveerkunst in Nederland op zeer hoog niveau, maar zij diende slechts ter reproductie van tekeningen en schilderijen. Pas rond 1900 begon Pieter Dupont de moeilijke techniek te gebruiken voor het maken van oorspronkelijke grafiek. Na hem volgt een snelle ontwikkeling, door kunstenaars als Aarts, Duyvis, Reitsma, Valenca, Levigne, Sleper, Zwiers, en de wat jongere generatie Schmull en Michielsen. In totaal komen 22 kunstenaars aan de orde. Allereerst in een kunsthistorisch overzicht (80 pag.), en vervolgens in het catalogusgedeelte. Daar vinden we telkens een korte biografische notitie, en vele illustraties. Dit boek is het eerste systematische overzicht over deze kunstvorm in deze periode.